Toen ik Zondag Blogdag invoerde, was ik van plan om op uiterlijk vrijdag de blog voor die zondag te schrijven. Toch zit ik nu weer op zondag na te denken over een onderwerp om daarna naarstig te typen zodat ik de blog toch nog op tijd af én gepost krijg…

Hoe komt dat toch dat we werk met een deadline pas afronden als de deadline bijna voorbij is? Of dat we werk zonder deadline zo lang uitstellen dat we het uiteindelijk maar niet doen?

Executieve functies

Taakinitiatie is een van de 11 zogenoemde executieve functies: vaardigheden die je nodig hebt om een taak te volbrengen. Vorig jaar ben ik ooit begonnen met het schrijven van blogs over de verschillende executieve functies, maar u raadt het al: ook mijn executieve functie ‘doelgericht doorzettingsvermogen’ is niet zo heel goed ontwikkeld…

Taakintiatie

Dit is het vermogen om zonder uitstel met projecten of activiteiten te beginnen, op tijd en op een efficiënte wijze. Het heeft hier geen betrekking op taken die we willen doen, maar alleen op taken waar we ons echt even toe moeten zetten (bron: Slim maar – Dawson & Guare, 2009).

Een blog schrijven gaat niet vanzelf, dus hier moet ik echt even voor gaan zitten. Liever bereid ik dan een training voor, of het coachen voor de volgende dag. Of het huis moet echt opgeruimd worden, of de was moet gevouwen, of … Andere dingen dan datgene waarvoor ik ‘nu even’ geen inspiratie heb. Als ik er echter even goed voor ga zitten, is het eigenlijk zó gedaan en vraag ik me af waarom ik het toch steeds opnieuw uitstel.

Uitstelgedrag

Ik coach regelmatig jongeren die hun huis- en leerwerk vaak tot het laatst toe uitstellen. Het liefst tot de dag voor de toets… Zo’n deadline lijkt nodig te zijn om écht gemotiveerd aan het werk te gaan, maar als ze dan tot laat in de nacht door moeten realiseren ze zich dat ze het misschien toch iets anders hadden moeten plannen. Dan is hun concentratie op de toets niet zo goed meer, of ze hebben toch te weinig tijd besteed aan het inoefenen van de stof.

Tijdstip erbij

Vorig jaar coachte ik een jongen met wie ik had afgesproken dat hij het leerwerk voor zijn schoolexamens zou gaan inplannen. Ik zei dat hij er dan ook een tijdstip bij moest zetten, maar nee, dat hoefde niet. Als maar in zijn agenda zou staan dat hij die dag aan díe vakken zou gaan werken, dan kwam het wel goed.

Na de toetsweek sprak ik hem weer. Hij zei: ‘Ik had wél de tijdstippen erbij moeten zetten… Nu was ik iedere dag mijn werk aan het uitstellen tot het te laat was en schoof ik het door naar de volgende dag. Uiteindelijk heb ik veel te weinig gedaan…’ Voor de volgende toetsweek heeft hij toen wél de tijdstippen erbij gezet en wat bleek? Hij haalde allemaal goede cijfers voor zijn schoolexamens, was in één keer geslaagd én mocht naar het vwo!

Nu zal dit niet voor iedereen ineens tot zó’n verandering leiden en het feit dat de examens dichterbij kwamen, heeft vast ook geholpen om beter aan het werk te gaan. Toch helpt het écht goed als je je taken inplant met een tijdstip erbij. Hierdoor ga je sneller aan de slag dan wanneer dit er niet bij staat – het werkt als een deadline.

Meer tips

Een tijdstip geven aan een taak is een van de tips om taakinitiatie beter te ontwikkelen. Nog een tip is om direct met een taak te beginnen als je deze op krijgt. Als ouder kun je dit stimuleren door bijvoorbeeld een compliment te geven als het kind binnen 5 minuten start, of spreek een beloningssysteem af. Ook is het goed om taken op te splitsen in kleinere, behapbare stukken. Dit vergroot de kans dat je meteen start, want je hikt niet tegen een grote, onoverzichtelijke hoeveelheid aan.

Meer weten?

Wat houden deze ‘executieve functies’ nu precies in en waarvoor zijn ze nodig? Dit waren de onderwerpen van mijn blogs van vorig jaar. Klik hier om deze te lezen:

Ten slotte nog een link naar een mogelijk zeer herkenbare TED-talk over procrastination (uitstelgedrag): https://www.ted.com/talks/tim_urban_inside_the_mind_of_a_master_procrastinator